WORKPACKAGES

ΕΕ2.Βελτίωση της βιολογικής και διαιτητικής αξίας της τσιπούρας και του λαβρακιού με τον ε-μπλουτισμό της τροφής τους σε ιχνοστοιχεία (Zn, Cu, Se).Διερεύνηση των ευεργετικών αποτελεσμάτων στην υγεία του καταναλωτή.

 

Στην ΕΕ2 του έργου, εκτιμώντας τα ως άνω δεδομένα, πραγματοποιήθηκε εκτροφή ιχθύων τσιπούρας & λαβρακιού, βάρους 252±15 γρ,, επί 1 μήνα, με βάση τα σιτηρέσια μεσαίου εμπλουτισμού σε ιχνοστοιχεία ήτοι,  Zn: 200, Cu:10, Se: 0,5 mg/kg τροφής

Οι αναλύσεις μυϊκού ιστού των ιχθύων έδειξαν  ότι 1. οι συντελεστές μεταφοράς (Tf -transferfactors) (συγκέντρωση μετάλλου μυϊκής μάζας ιχθύων / συγκέντρωση μετάλλου  τροφής)  και των δύο ειδών ιχθύων εμφανώς ήταν Tf <<1, συνεπώς  απουσιάζει ο κίνδυνος βιοσυσσώρευσης των μετάλλων, υπό τις δεδομένες  συνθήκες διατροφής, 2. η βιοδιαθεσιμότητα των  ιχνοστοιχείων ήταν γενικά περιορισμένη, 3. οι συγκεντρώσεις των μετάλλων εμφανίζονται υψηλότερες σε όλες τις ομάδες των ιχθύων που σιτίστηκαν με εμπλουτισμένη σε μεταλλικά ιχνοστοιχεία διατροφή ,αλλά οι διαφορές μεταξύ των ομάδων ελέγχου και των εμπλουτισμένων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές, 4. ο Zn εμφανίζει την καλλίτερη βιοδιαθεσιμότητα στην τσιπούρα και στατιστικά σημαντική αύξηση (p=0,001) των συγκεντρώσεων του στην ομάδα με την εμπλουτισμένη σε μέταλλα διατροφή, 5. από τα αντιοξειδωτικά μόρια ,σημαντικές διαφορές συγκεντρώσεων α-τοκοφερόλης (Vit.E), μεταξύ μαρτύρων και εμπλουτισμένων με μέταλα ιχθύων, εμφανίζονται στο μυϊκό ιστό του   D. labrax (p<0.01) και στον ηπατικό ιστό  του  S. aurata (p<0.001) και 6. τα επίπεδα συσσώρευσης Hsp70 ήταν αυξημένα στα πρωτεϊνικά εκχυλίσματα  ιστικών δειγμάτων από τις ομάδες τσιπούρας και λαβρακιού που η τροφή τους είχε εμπλουτισθεί με μεσαίες συγκεντρώσεις ιχνοστοιχείων , σε σύγκριση με τα control.

 
Η ΚΛΙΝΙΚΟΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΜΕΛΕΤΗ (επίδραση εμπλουτισμένων με ιχνοστοιχεία
Zn, Cu, Se ιχθύων στην υγεία ανθρώπων -καταναλωτών) διενεργήθηκε επί 12 υγειών ενηλίκων εθελοντών οι οποίοι σιτίστηκαν με μητρικά-control  ψάρια (PLAGTON) βάρους 252+/-15 γρ. ,τρείς φορές την εβδομάδα, επί ένα μήνα, ακολούθως  διέκοψαν την κατανάλωση ψαριού στα γεύματά τους επί 30 ημέρες και κατόπιν επί τρείς φορές την εβδομάδα επί 1 μήνα, κατανάλωσαν τσιπούρες, ίδιου βάρους που είχαν εκτραφεί με σιτηρέσια μεσαίου εμπλουτισμού σε ιχνοστοιχεία ( Cu/Zn/Se) επί 1 μήνα.

Όλοι οι εθελοντές μία ημέρα πριν από την έναρξη και μία ημέρα μετά την λήξη της μελέτης υπεβλήθησαν σε πλήρη αιματολογικό και βιοχημικό  ελέγχους ,μέτρηση της Ολικής Αντιοξειδωτικής Ικανότητας (ΤΑC , εκτίμηση της αντίδρασης συσσώρευσης (ΕC50) των αιμοπεταλίων στο πλάσμα και προσδιορισμό  επίπεδων HSP70- ορού .

Τα συμπεράσματα της  κλινικοεργαστηριακής μελέτης συνοψίζονται στα εξής:

1. Δεν καταγράφηκαν σημαντικές μεταβολές στο βάρος των εθελοντών πριν και μετά την διατροφή με μητρικά και εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια (ΒΜΙ αμετάβλητο). Επίσης δεν καταγράφηκαν σημαντικές μεταβολές στην αρτηριακή πίεση και  στο Ηλεκτροκαρδιογράφημα των εθελοντών της μελέτης-2, τα οποία παρέμειναν σε φυσιολογικά επίπεδα.

2. Από τον αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο φαίνεται ότι δεν καταγράφηκαν σημαντικές μεταβολές στο σάκχαρο αίματος, το ουρικό οξύ, την κρεατινίνη , την ουρία, το Κ,Na, Ca, P, Mg, τα ηπατικά ένζυμα  την LDL & HDL καθώς και τον αθηρωματικό δείκτη και τις μετρήσεις θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα των εθελοντών πριν και μετά την διατροφή με μητρικά και εμπλουτισμένα ψάρια, των οποίων οι τιμές κυμαίνονταν σε φυσιολογικά επίπεδα πριν και μετά την λήξη της μελέτης-2.

3. Από τις εξειδικευμένες εργαστηριακές μετρήσεις διαπιστώθηκε ότι αυξήθηκε στον ορό του αίματος η τιμή της HSP70 στους εθελοντές που τράφηκαν με μητρικά, όσο και με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία Ψάρια(Ρ<00000). Η αύξηση αυτή ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη στους εθελοντές που τράφηκαν με εμπλουτισμένα ψάρια(Ρ<0.00002) και συγκριτικά μεγαλύτερη στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες (Ρ<0.0002-0.0003). Η αύξηση αυτή της HSP70 προφυλάσσει τους εθελοντές από βλάβες του DNA και αυξάνει την ολική αντιοξειδωτική ικανότητά τους, είναι δε ισχυρότερη σε όσους τράφηκαν με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια.

4. Διαπιστώθηκε επίσης στατιστικά σημαντική μείωση της χοληστερόλης (Ρ<0.01) στους εθελοντές που τράφηκαν με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια μετά την λήξη της διατροφής  σε σύγκριση με τις τιμές πριν από την έναρξη της διατροφής. Παρόμοια μείωση της χοληστερόλης δεν καταγράφηκε στους εθελοντές που τράφηκαν με μητρικά ψάρια.

5. Καταγράφηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση της τιμής του IC50 του PAF (Παράγοντα Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων) στους εθελοντές που τράφηκαν με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια (Ρ<0.00000), και σ’ αυτούς που τράφηκαν με μητρικά ψάρια (Ρ<0.0000) μετά την λήξη της διατροφής, σε σύγκριση με τις τιμές πριν από την έναρξη της διατροφής. Παρατηρήθηκε επίσης ότι η αύξηση αυτή της τιμής του IC50 του  PAF (Παράγοντα Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων) ήταν μετά τη λήξη της διατροφής στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη στους εθελοντές που τράφηκαν με εμπλουτισμένα ψάρια σε σύγκριση με αυτούς που τράφηκαν με μητρικά (Ρ<0.000).

Σε αντίθεση δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αύξηση στις τιμές του IC50  του Αραχιδονικού Οξέος (ΑΑ) και του Αδενοσινοδιφωσφορικού (ADP) σε καμία φάση της κλινικοεργαστηριακής μελέτης .  

Από τα αποτελέσματα των αγωνιστών της αιμοπεταλιακής συσσώρευσης (PAF, AA, ADP) προκύπτει ότι οι διατρεφόμενοι με ψάρια εμφανίζουν ισχυρή αντίσταση την συσσώρευση των αιμοπεταλίων τους από τον PAF, η οποία είναι σημαντικά ισχυρότερη σε αυτούς που τρέφονται με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια. Η αντίσταση αυτή τους προφυλάσσει από την θρομβωτική και άλλες δράσεις του PAF(π.χ καρδιακή) , ο οποίος εμπλέκεται σε πάνω από 50 παθολογικές καταστάσεις. 

6. Όσον αφορά την Ολική Αντιοξειδωτική Ικανότητα (TAC) του Αίματος των εθελοντών τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η διατροφή με ψάρια, μητρικά ή εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία την αυξάνει σημαντικά (Ρ< 0.001 και Ρ<0.000 αντίστοιχα), ενώ από την σύγκριση της αύξησης της Ολικής Aντιοξειδωτικής Ικανότητας μετά την διατροφή με μητρικά και εμπλουτισμένα ψάρια προκύπτει ότι η διατροφή με εμπλουτισμένα με ιχνοστοιχεία ψάρια προκαλεί λίαν σημαντική αύξησή της TAC (Ρ<0.000). Συνεπώς οι τρεφόμενοι με ψάρια εμφανίζουν στατιστικά σημαντική αύξηση της Ολικής Αντιοξειδωτικής Ικανότητά και είναι ικανότεροι να αντιμετωπίσουν το οξειδωτικό στρές το οποίο εμπλέκεται σε πάνω από 100 παθολογικές καταστάσεις.